كه ميانهء جد اعلى همايون ما و پادشاه مرحمت پناه شيبك خان و نواب جنت مكان شاه باباام و خان مغفور عبيد خان جنگ واقع شد و بموجب حديث صحيح نبوى عليه الصلاة و السلام كه « 1 » « لا تثنى شيء الا و قد تثلاث » ، فيما بين نواب همايون ما و آن جلالت و شوكت پناه نيز روى خواهد نمود . و چون در كتابت شريف قيد شده بود كه بمدد و كمك و حمايت ديگرى مهمّات سلطنت قرار نمىيابد و لشكر بسيار و كم را دخل در ثبات دولت و فتح و نصرت نيست ، توفيق از جانب حضرت قادر بيچون و خالق كن فيكون است ، از اول طلوع آفتاب دولت بيزوال اين دودمان خلافت مكان تا ايامى كه زمام سلطنت اين خاندان ولايت‌نشان به كف كفايت و قبضهء اختيار نواب ما درآمده هرگز در هيچ امرى از امور به امداد سلاطين و خواقين روى زمين بتوفيق حضرت رب العالمين محتاج نبوده‌ايم . و در جميع مواد پناه بپادشاه على الاطلاق و مالك الملك باستحقاق برده امداد از روح مقدس حضرت خاتم الانبيا و ارواح حضرات ائمهء معصومين اثنى عشر ، عليهم صلوات اللّه الملك الاكبر جسته ، بر حسب اراده بمدعا و مقصود خود رسيده‌ايم و اين معنى شايد كه برايشان هم ظاهر شده باشد كه هميشه از سلاطين و خواقين معدلت آيين ، جمعى كه به جهت حوادث روزگار از تخت سلطنت به خاك مذلت افتاده‌اند برين دودمان ولايت‌نشان ملتجى گشته بمدد و همراهى منسوبان اين درگاه به اوج مدارج سلطنت رسيده‌اند . حالا ما نيز بموجب آيت وافى هدايت « وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ » « 2 » توكل بر خالق جزء و كلّ فرموده آمده‌ايم و ميانهء ما و ايشان بعد مسافت بقرب مبدل گشته از ايشان لايق آنست كه باز معاودت نفرموده در هر محل كه صلاح دانند قرار دهند كه تلاقى فريقين واقع شود كه بهر نوع كه اراده و خواست حضرت حق تعالى بوده باشد بمقتضى آيهء كريمه « وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ » « 3 » به عمل آيد و چون

--> ( 1 ) - نسخه دوم ندارد . ( 2 ) - سورهء 65 آيهء 3 . ( 3 ) - سورهء 3 آيهء 126